Maddeler

acı adalet adem af afrika agnes varda ağaç ahlak ahmet hamdi tanpınar ahmet telli aile akıl akıl hastanesi akira kurosawa akrep albay çiçek ali alim amerika ampirizm anadolu anadolu rock analiz anarşizm anlamak anne-baba ansiklopedi antik yunan antropoloji arap aristo arkadaş arzu asker aşk aşmak at ataol behramoğlu atıf yılmaz atilla ilhan attar avrupa aydınlanma ayı ayrılık ayrımcılık aziz babam baki barış barthes beğenmek behçet necatigil bektaşi ben benlik bergson beşiktaş biçim-öz bilgi bilgisayar bilim bilinç birey biyoloji bresson buda bulantı cahit arf cahit zarifoğlu camus can sıkıntısı can yücel canan özgür cemal süreya cennet ceza chp chris marker christopher marlowe cinuçen tanrıkorur cumhuriyet cüneyt cebenoyan çağ çalışmak çin çizimlerim çok kısa öykü çoktanrılı çöp dadaizm-sürrealizm dağ dedem deleuze deli demokrasi descartes devlet devrim dil divan diyalektik doğa doğu-batı dostoyevski dönüşümler dünya düşman düşünme ebediyet edebiyat edebiyat eleştirisi edip cansever eflatun eğitim ehli beyt einstein ekitap ekoloji enel hak engels engizisyon erdem estetik ev fabrika farabi fark farsça faust felsefe fenomenoloji feza gürsey fikir filmlerim foto-gerçekçilik fotoğraf foucault frankfurt okulu futbol futurizm fuzuli garip gazali gece gelecek gençlik gerçek goethe göstergebilim gurur gülümseme günah gürcistan güven güzel haber habil-kabil hac hafıza hafızı şirazi hakikat hallacı mansur hamlet hapisane harabat hasan-hüseyin hastalık hat hatırlamak hayal hayat haydar ergülen hayvan haz hegel heidegger hezarfen hırs hırsız hiçlik hile hilmi yavuz hitchcock hölderlin hristiyanlık hukuk hurufilik husserl hümanizm ibn rüşd ibn tufeyl ibrahim ibrahim tenekeci idam idealizm-realizm ikinci yeni iktidar iktisat inanç incil insan inziva isa islamcılık ismet özel israil istanbul isyan işçi işgal itiraz iyi-kötü izlenimcilik izsürücü japonya jazz&blues jeanne d'arc jules verne jung kader kadın kafka kalp kant kapitalizm kara şiir karanlık kelam kent kıskançlık kibir klasik müzik korku köle-efendi köy kral edip kul kuran kuş kutsal laboratuvar leibniz leonardo leyla-mecnun luis bunuel machiavelli makine man ray marcus aurelius marksizm matematik mehmet akif ersoy melek melih cevdet memleket merhamet meryem meslek metafizik metin eloğlu mevlevi mey michelangelo milli mücadele mistisizm modernlik montaj muhabbet musa mustafa kemal muş mutluluk mülkiyet müzik nazım hikmet nedim nesimi ney neyzen tevfik nietzsche nobel nuh nurettin topçu nuri pakdil odam oktay rıfat ordo nominis orhan pamuk orhan seyfi orhon orson welles ortadoğu oruç aruoba osmanlıca otomatik öyküler öğrenen makine öğrenmek öğretmen-öğrenci öğüt ölüm ömer hayyam örtü özbilinç özgürlük öznellik painting paranoya pir sultan polisiye psikanaliz psikoloji puşkin rastlantı religio renkler resim richard sennett riya rock'n roll ropörtaj rönesans ruh rumi russell rüya saat sağ-sol sağlık sahte sait faik salah birsel salgın sanat sartre saussure savaş schopenhauer seneca sezai karakoç sezgi shakespeare sinema sinema salonu sinirbilim siyaset sokrat sonsuzluk sorgu sosyal gerçekçilik sosyalizm sovyet sömürgecilik söz spinoza stoa su sun tzu sürgün şehir şeytan şiddet şiir şirazi tanrı tarih tarkovsky tasavvuf taşra teknik terör tevazu tin tiyatro toplum toprak tora tövbe tragedya travma truffaut turgut uyar türk beşlisi türkçülük türkiye türkü umut unutmak usta-çırak uşak uyku uyuşturucu ülkü tamer üretim-tüketim ütopya varoluşçuluk victor hugo wittgenstein yabancı yahya kemal yalan yalnızlık yapay edebiyat yapısalcılık yara yargı yaş yaşamak yavuz turgul yazar yazgı yeni türkiye sineması yıldız yoksulluk yol yolculuk yunus emre yurtdışı zaman zihin ziya gökalp zulüm zweig

6 Ocak 2019 Pazar

Raymond Geuss - Eleştirel Teori (Habermas ve Frankfurt Okulu)

Bir pozitivist hiçbir zaman kim olduğunu bilemez, bir Marxist ise ideolojisinde pozitif bilimlerin kesinliğine sahip olamaz.

"Frankfurt Okulu üyelerinin hiçbiri pozitivistin belirlediği bu görevlerin önemsiz olduğunu düşünmez-insanların olgusal ola­rak hatalı inançları kabul etmemeleri ve normatif tümceleri be­timsel olarak görmemeleri önemlidir- ama pozitivistin ‘rasyo­nellik’ nosyonu çok dar ve sınırlıdır ve daha ilginç ideolojik ve­him örneklerininin hiçbiriyle başa çıkamaz; normatif ve metafi­zik inanç, tercih, tutum, vb.’yi rasyonel tartışma ve değerlendir­me alanından dışlayarak pozitivist bizi bilinç biçimimizin önemli bölümleri konusunda rehbersiz bırakır ve hayatımızın koskoca kısımlarını olumsal zevklere, keyfi kararlara ve düpe­düz irrasyonelliğe teslim eder." sf.48.

Buradan yola çıkarak... 80 sonrası pozitif bilimlerdeki gelişmeler, örneğin bilişsel bilimler, sinirbilim, bilinç biçimimizin bahsi geçen bölümlerini bilimsel kesinlikle açıklamaya başladı. Böylece Marxizmin elde etmeye çalıştığı bilimsel kesinlik hakim ideolojilerin (Bergson'a göre her zaman) taraflı analizlerince ele geçirildi. Bilimsellik 20inci yy.da psikanalizdi, 21inci yy.da nörobilim ve bilişsel bilim oldu. Marxistler tıpkı psikanaliz gibi bu yeni alanı da sevdiler, reklamcılar da... Marxistler ütopyanın gerçekleşmesinin Hegel diyalektiği sebebiyle (Kojeve) bilimsel olduğunu düşündükleri için, reklamcılar ve pazarlamacılar da ürün satışlarını artırdığı için.

Ekitap*:https://yadi.sk/i/358uztMNaadCdQ
*Ekitaplar eğitim ve tanıtım amaçlıdır.

Hakkımda

Fotoğrafım
İstanbul'da bir sanatçı mühendisim. Çalışma alanlarım fotoğraf, video ve dramaturjidir. Teknik çalışmalarım dijital ortamlarda akıllı filtreler ve biyometrik fotoğraf üzerine uygulamalarıdır. Aynı zamanda, matematik ve drama biçimbilimini birleştiren akademik makalelerim de var. Bununla birlikte, uluslararası pek çok festivalde yarışan filmlerin de yönetmeniyim.